Het kriebelde bij Mozes. Hij had zo’n zin om weer eens een kleitablet te krassen. Het was al weer even geleden dat hij zijn debuut, Genesis, wereldkundig had gemaakt.
Voor hij met het werken begon, maakte hij eerst een globale opzet. Dit keer mochten er wel wat autobiografische dingetjes in en een handvol mirakels deed het altijd goed. De rode lijn werd een vakantietrip van een groep vrienden die een beetje uit de hand liep. Er moest ook een berg in voorkomen waar hij een bijzondere ontmoeting zou hebben met… ach waarom ook niet: De Schepper. Omdat hij de laatste tijd nogal wat wetteloosheid bespeurde, moest hij daar ook wat aan doen.
Hij ging zitten en kraste de titel: Exodus.

Inmiddels weet ik dat sommige Westlanders hun tijd ver vooruit zijn, maar eh, Willem een boek bestond toen nog echt niet. Kleitablet is een betere benaming hier. Grt.
Wel een fraai stuk natuurlijk, dat niet te vergeten.
‘Boek’ is ook maar een woord Luc, maar voor alle zekerheid pas ik het aan; dank 🙂
Ha, leuke scene Willem. Zo is het vast gegaan 😉
Dank je wel Inge. Ach ja, je verzint eens wat 🙂
Willem. Leuke variant. Goed geschreven.
Dank je wel Han.