Misschien hunkeren we allemaal om het zinkende schip te verlaten. Een exodus naar die plek waar je gevrijwaard bent van het virus, of vooral van nieuws over het virus. Even dacht men dat Curaçao dat goddelijke oord was, tot de uitgewekenen daar ook werden opgesloten in hun hotelkamers, hoewel je je in een all-inclusive resort nog steeds ver van de wereld kunt wanen.
In mijn hoofd heeft zich als een oorwurm ‘Vluchten kan niet meer’ van Frans Halsema en Jenny Arean genesteld. Ik zoek de armen van mijn lief en vraag hem of hij met mij onder de warme deken uit het kerstpakket wil kruipen. Eindelijk tijd om eens samen niet op de vlucht te zijn en gewoon te blijven.
Geniet in de armen van je lief Anette en schenk af en toe vluchtensapje eh … vruchtensapje in 🙂
Het nummer is geschreven door Annie MG Schmidt, maar dat terzijde. Leuke slotzin die voor meer dan één uitleg vatbaar blijkt. Grt.
Mooi Annette.
@Annette: mooi, ik ken het gevoel.