Alles heeft hij voor ze over: een kerstboom gekocht in de regen, met een mondkapje voor hyperventilerend in de rij gestaan bij de slager, een spannend lingeriesetje gekocht voor zijn vrouw – nou ja, dat is natuurlijk eigenbelang.
Hij kijkt op zijn horloge…
‘Papa, hoe laat komt die film die we altijd met kerst kijken?’
‘Die komt niet.’
‘Jawel,’ zegt zijn vrouw.
‘Nee, niet weer hoor!’
‘Pap, alsjeblieft…!’
‘Ik ga de hond uitlaten’– wat klagen singles toch als ze met kerst ‘home alone’ zijn.’
‘Blijf nou gezellig kijken,’ zegt zijn vrouw als hij al met een voet over de drempel staat. ‘Dan trek ik vanavond dat nieuwe setje aan.’
Aarzelend kijkt hij naar de ongeduldige hond; een van hen wordt teleurgesteld.


Leuk Han. Ik zou de hond gaan uitlaten. Dat spannende setje komt dan wel een andere keer en zijn vrouw poept en plast in ieder geval niet op de vloer.
Ewald. Dank je wel. Alles behalve naar Home Alone kijken.
Home Alone is heerlijk! Haha 🙂
Mooi stukje, wat een dilemma…
Inge, dank je wel!
Heerlijk eh stereotyperend / stereotypisch.
Ja, eerst de hond uitlaten, anders hoor je het gegil in de film niet omdat de hond blaft en jankt.