Op maandag zou ik voor het eerst naar de MULO gaan. Een paar dagen voor mijn twaalfde verjaardag. We aten warm tussen de middag – zo heette dat bij ons thuis – en nadat ik mijn vaste plaats aan de tafel had ingenomen, zag ik rechts van mijn bord een pakje liggen. Ik keek naar mijn moeder en zag haar nog liever glimlachen dan ze altijd al deed. Mijn blik schoof door naar mijn vader, die nooit lachte, en meende iets van trots op zijn doorgroefde gezicht te zien.
‘Pak maar uit,’ gebood hij. Mijn moeder knikte aanmoedigend. Voorzichtig maakte ik het papier los.
In het smalle doosje lag een horloge.
‘Alvast voor je verjaardag,’ zei mijn vader, ‘wees er zuinig op.’
« De tijd tikt door
Kerstdilemma »
« De tijd tikt door Kerstdilemma »
Familie
Op tijd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« De tijd tikt door Kerstdilemma »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Momenten die je nooit meer vergeet. Mooi Willem.
Mooi. Ontroerend ook.
Mooi, Willem. Helaas kan ik eenzelfde herinnering niet oplepelen, had dat graag gedaan. Grt.
Dank Ewald, Levja en Luc.
Mooi beeldend geschreven. Mijn weekwinnaar is toch van dezelfde schrijver!