‘Ome Co,’ zei Ludo tegen de nar, ‘ik voel me niet zo lekker.’
‘Hoe komt dat dan?’ bromde de nar, niet blij dat hij midden in de nacht wakker werd gemaakt door de jongste kleinzoon van de koning.
‘Ik heb met paddothee geëxperimenteerd en nu gaat m’n hart tekeer als een lindeboom in een wervelwind.’
‘Wacht even,’ zei de nar, ‘die moet ik even noteren; op zoiets poëtisch ben je niet vaak te betrappen.’
‘Ik voel me echt beroerd oom!’ zei Ludo, die witter was dan de muts van het hulpje van de kok.
‘Heb je al geprobeerd om te vomeren?’ vroeg de nar.
‘Wat is vomeren?’ reageerde de jongen.
‘Braken, kotsen! Nee? Kom op: vinger achter in je keel.’
« Wervelwindjes
De eendagsvlieg »
« Wervelwindjes De eendagsvlieg »
Fictie
De koning, de nar en de wervelwind
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Wervelwindjes De eendagsvlieg »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Willem. Beproefde remedie. Succes Willem!
Willem, zelfs de nar verspreekt zich nu en dan …
fomeren – vomeren
@Luc, dank.
@Ewald, ik geef (me) over 🙂
Een wervelend stukje weer, vorstelijk en toch aards. Tenslotte moeten we allemaal wel eens vomeren. Ik ga beslist voortaan dit woord gebruiken. Chique.
Voor die witte vaatdoek lees ik witte muts van het hulpje 😉
@Levja, dank en ja ‘muts’ is veel poëtischer 🙂
@Willem. Niet geschikt om vlak voor het eten te lezen. Mooi.
@Han, dank je wel!