Het is vaak erg lastig om aan een nieuwe directeur te wennen. Als personeel weten wij natuurlijk veel meer van ons bedrijf. Het is de kunst elkaars positie te versterken. Wij zijn van de inhoud, de baas van de strategie en de financiën. Gelukkig is dat regelmatig goed gelukt.
Veel moeizamer is het werken met interim-bazen: die waaien als een wervelwind door de organisatie. Zij komen per definitie tijdelijk, gaan de boel wat ‘opschudden’. Hebben weinig oog voor de geschiedenis en de huidige cultuur van de organisatie.
Als zij zijn uitgeraasd, ruimen wij de ravage weer op die zij achtergelaten hebben.
We hopen vurig op een directeur die zich langer aan ons wil verbinden. Dan kunnen we weer verder gaan.
Lisette, wat een toeval. Ik schreef zojuist een verhaal vanuit het perspectief van een interimmanager.
Dat kan ik me voorstellen
‘Giaan’ moet natuurlijk ‘gaan’ zijn.
@Lisette, heel herkenbaar (in mijn vorige leven).
Ja, tegenwoordig is de stabiliteit in een bedrijf niet altijd te vinden. Vaak draait alles erom het de aandeelhouder naar de zin te maken.
@Lisette. Enkel huisdieren hebben een baas zo heb ik ooit gehoord, mensen hebben een leidinggevende. Maar misschien was het daar wel anders. Grt
@Nel: bestaat toeval San toch? Waar kan ik je verhaal lezen?
@Lousjekoesje: dank voor je letterkundige tip, ik ga het aanpassen.
@Willem: gelukkig is dit stukje ook over mijn verleden tijd geschreven.
@Levja: de aandeelhouder kan ook de subsidiegever zijn, een overheid ofzo. Maar dat maakt het qua gedrag van een leidinggevende niet veel uit, vrees ik
@Luc: leidinggevenden, managers, CEO’s: ze mogen van mij allemaal bazen heten, als ze zich maar dienstbaar opstellen naar het doel van de organisatie.
@Lisette. Zo gaat dat, herkenbaar stukje.