‘Wil je een croquet?’ vraag ik – zo heette zo’n ding toen nog chic.
Zakgeld vliegt uit mijn zak. Het is ook niet veel, maar genoeg. In mijn andere zak zit een tactisch gat. Na het ‘diner’ bij de buurtsnackbar, de film in de buurtbioscoop. Een film die drie jaar geleden in Tuschinski draaide.
‘U mag zitten waar u wilt,’ zegt de ouvreuse. Weinig publiek. Het wordt de achterste rij op het balkon. De lichten dimmen… ‘Niet zo nat,’ zegt ze – ze smaakt naar croquet. Met mosterd.
Geen popcorn, maar krakende chips. ‘Ssst’ wordt er geroepen.’
‘Waarom zit je in mijn broekzak?’ vraagt ze – in haar zak zit geen gat.
‘Sorry, het is hier ook zo donker. Ik zoek een kauwgompje.’
« In de leer
Azteekse lekkernijen »
« In de leer Azteekse lekkernijen »
Cultuur, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Bioscoopzak
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« In de leer Azteekse lekkernijen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Vermakelijke tekst.
@Louisa. Dank je wel.