Eerst ciara – de heer Vreeswijk wil zelfs niet in hoofdletters denken. Belachelijk, een meisjesnaam voor een storm.
Alzheimer zou je verplicht moeten vergeten om met een hoofdletter te schrijven als je het de ‘ziekte van Alzheimer’ noemt – als je alzheimer hebt, dan schrijf je het weer met een kleine letter, mits je dat nog onthouden hebt.
En nu weer dat coronavirus, met of zonder hoofdletter. De ouderwetse kwikthermometer wordt uit het kokertje bevrijd. Hoe en waar moeder de thermometer stopte… de heer Vreeswijk krijgt er bijkans een paniekaanval van.
Liever onder de oksel. In de mond kan ook, maar daar moet de heer Vreeswijk gezien het verleden absoluut niet aan denken, temeer daar nicht Alida ‘m ook weleens heeft gebruikt…
Ik zie het nog voor me; de metalen koker met de enige kwikthermometer die wij hadden voor het grote gezin van 11 personen. Natuurlijk werd het ding meermaals gebruikt en ook op steeds dezelfde manier. Andere tijden. Ik associeer het niet met een paniekaanval maar wel met een zorgzame moeder. Leuk dat zo’n klein item weer een herinnering kraakhelder te voorschijn weet te halen. Mooi (m)Han.
Bijkans … mooi ouderwets taalgebruik dat bij de figuur Vreeswijk past.
Alleen toen ik heel klein was, stopte m’n moeder het ding ‘daarin.’ Verder gebruikte ons gezin van vier personen hem onder de oksel. In mijn middelbareschooltijd kende ik twee trucjes met die kwikthermometer om ‘koorts’ te krijgen.
Leuk stukje, Han, dat zoveel herinneringen bovenhaalt.
@Rop, @ Ewald. Ik heb ‘m onlangs na lange tijd weer eens gebruikt. Bij ons ging dat ding gelukkig alleen onder de arm.
Han, ik vermoed toch dat jij je je baby- en peuterjaren niet meer kan herinneren. Misschien dat de gedachte aan dat ding je angst inboezemt, net zoals tondeuses.
@Ewald. Moet dat nou? En dan doel ik voornamelijk op de tondeuse…
Hilarisch, Han! Vooral de laatste zin deed mij schuddebuiken! ??
@Ton. Bedankt, fijn dat je erom kon lachen.