Bajonetten van de moffen prikten in de hooiberg waarin de boer een schuilplaats voor mijn vader had gemaakt.
Hij was lopend op versleten damesschoenen met poetslappen als sokken Lager Weserlust in Bremen – waar hij als dwangarbeider tewerkgesteld was – ontvlucht met een vervalst verlofpasje. Langs talloze Wehrmachtposten.
Uitgeput klopte hij aan bij de boerderij waar hij destijds gemobiliseerd was geweest. De boer aarzelde geen moment, liet hem binnen en zei dat hij nooit de IJssel zou overkomen om naar Amsterdam door te reizen. Hij haalde de dokter. Die sneed zijn karbonkels open en behandelde mijn vader voor bloedvergiftiging.
Boer Ter Keurs had een enorm risico voor hem en zijn gezin genomen. Zeker met een ‘foute’ burgemeester, naar later bleek.
Eeuwig dankbaar!


Ik snap dat die man een standbeeld verdient! Gelukkig zijn/waren er nog helden. Grt
@Rop. Zeker. Zonder hem was ik er waarschijnlijk niet geweest.