Ik nader de afgrond die ik heb leren kennen als ‘wanhoop’. Het gevoel dat zelfs klei door je vingers glijdt. Het radeloze dat in 1672 voorafging aan het reddeloze, hetgeen uitmondde in het redeloze.
Nu ben ik het zelf die de aandrang heeft me te verwonden. Om de haren uit m’n hoofd te trekken, me de nagels kapot te krabben op armen en benen. Laat er geen verdwaald mes zijn of een vergeten stuk touw. Ik sta niet voor mezelf in.
En waarom? De reden is te belachelijk om te noemen, maar ik kom er niet onder uit. Ik moet het onder ogen zien. Dit is mijn eenentwintigste stukje. Drieëntwintig hartjes, 8x 0.
Ik, de gevierde ukv-er in diepe crisis.

Juist: het redeloze volk, de radeloze regering en het reddeloze land. De veertiende Lodewijk verschroeide tijdens de Hollandse Oorlog ook Vlaanderen waar meer dan 125 jaar lang geen industriële bedrijvigheid meer was. Dat moet niet LEUK geweest zijn. Allez, hierbij een hartje voor onder de riem om jouw crisis te boven te komen, ook al is het fictie.
Mooie reactie Guido. Dank!
Van mij als bb-er uiteraard een hartig hartje. Kleine moeite. ?
Dank je Mien. Wat is een bb-er?
Een soort tegenhanger van een ukv-er.