Een ontroerde man. Gegrepen door zijn eigen verhaal, wordt hij meegezogen in zijn emoties.
Zijn spreken hapert, het waterglas trilt tussen zijn vingers. Hij laat het stil vallen en wij leven met hem mee.
Zelfs het vertellen over blijdschap kan een mens te veel worden. Het geluksgevoel zo intens te ervaren dat het tot tranen leidt.
Hij wacht, drinkt nog een slok en spreekt het uit: ‘ik ben ontroerd’. Ontroerd door het kleine, door drie brandende kaarsen, een lied, een zonnestraal.
Wat mooi als dit je tot blijdschap stemt en je het delen kunt, wilt met je gehoor.
Er wordt gekucht in de zaal. Sommigen schuiven wat op hun stoel. Altijd zijn er mensen die niet met emotie kunnen omgaan.

@Willem. Waterglas….in dezelfde categorie als Guus’ “op de vloer ligt een lege fles wijn” daarbij….waterglas(kiesol) heeft ook een andere betekenis. Grt