Nog altijd kriebelt het bij me eind oktober. Dan is het World Series-tijd. Dit jaar strijden Houston Astros en de Washington D.C. Nationals tegen elkaar, diep in onze nacht.
Elke wedstrijd kijk ik vertraagd terug. Geen worp, slag, wijd, homerun, dubbelspel of opmerking van jeugdheld Charles Urbanus wil ik missen.
Lang geleden was ik pitcher en eerste honkman. Linkshandig, dus lastiger te bespelen.
Nooit in Amerika zelf. Mijn kleine high school had geen honkbalteam. Alsof het zand in de woestijn op was.
Mijn middelbareschoolvriend woont nu op wandelafstand van het Witte Huis.
‘Go Astros!’ appte hij me.
‘Wat? En jullie Nationals dan?”
‘No way! Zal je zien dat Trump die winst ook claimt,’ antwoordde hij bozig.
Go Astros! dan maar.
@H2OWritez. Honkbal is een prachtige sport. Als jong jochie was ik veelal op het OVVO-veld te vinden. Mijn vader voetbalde in het eerste met Han Urbanus. Aan het eind van het voetbalseizoen moest Han afhaken omdat het honkbalseizoen begon.
Ik woon er nog steeds vlakbij. Het honkbal en heel OVVO zijn helaas ter ziele gegaan.
Dit kan geen toeval zijn Han. Mijn oom Hans (oudste broer van mijn vader) was een collega (register accountant) van Han Urbanus.
Zelf speelde ik bij Flying Petrels en later bij het studentenhonkbalteam in Eindhoven (THE Studs). Wel eens een tournooi bij OVVO gespeeld. Lang geleden.
H2O. Wat leuk! Inderdaad, accountant bij Klynveld en Kraaienhof, als ik het goed heb en schrijf. Ik heb nog het jubileumboek van OVVO. In 1954 is het honkbalveld vernieuwd vanwege het Europees Kampioenschap. Ook nog een ansichtkaart van Han Urbanus toen hij in Amerika verbleef.
Op de hoek van de straat woonde Heyt, de coach van Sparta, die later is verongelukt. We kregen vaak afgekeurde honkbalknuppels van hem. En zelf heb ik vaak met Zeeburgia tegen OVVO gevoetbald.