120 woorden Schrijf mee!
« »

Fictie

Zich verplaatsende zandduinen

24 oktober 2019 | 120w | Cesar Noordewier | 0

‘De essentie van yoga is niet iets wat zich uitsluitend in je innerlijk beweegt; het treedt naar buiten.’
‘Je denkt vast,’ antwoordt ze met een glimlach, ‘dat zoiets een moeizaam proces is. Je hebt geen flauw benul. Zelfs een kind voelt zoiets aan; het is een proces dat je sneller in zijn greep krijgt dan je denkt.’
Ze blijft me hardnekkig tegenspreken, daarbij gebruikmakend van woorden die een zekere minachting uitdrukken.
‘Ik wil je bedanken voor je onschatbare hulp, waardoor ik inmiddels de diepste duisternis heb bereikt,’ sluit ik af.
Ik merk op dat er verder niemand op straat is. Zit iedereen soms thuis aan tafel?
Waarheen kan ik vluchten zonder vleugels, in deze woestijn van zich voortdurend verplaatsende zandduinen?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

17 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?


« »