Geamuseerd kijk ik hoe een oude man een haring verorbert op het bankje naast de viskar. Genietend likt hij zijn vingers af. Hij kijkt naar de tweede haring in zijn bakje. Zijn schouders zakken, net als zijn mondhoeken. Is de tweede haring hem te veel? Hij kijkt op en vangt mijn blik. Hij gebaart naar de haring en vraagt: ‘Wilt u hem?’
Ik schud mijn hoofd. ‘Nee, hoor. Heeft u geen trek meer?’
Hij haalt een zakdoek langs zijn neus. ‘Mijn vrouw en ik haalden hier elke week een visje. Ze is pas overleden. Ik heb zonder nadenken twee haringen gekocht. Dat is er een te veel.’
‘Ach.’ Ik ga naast hem op het bankje zitten. ‘Zullen we hem delen?’


Mooi, Inge.
Triest ook.
@Nel Dank je!
@Inge, ontroerend.
Dank je Cora!