Er loopt een monster in de schaduw. Al weken probeer ik hem te ontvluchten, hem te negeren door afleiding, in de hoop dat als ik er maar geen licht op schijn hij vanzelf wel weg gaat. Ondertussen is hij weer een paar stappen dichterbij.
Hij is reusachtig nu en torent meters boven me uit. Ik blijf hem negeren, doe alsof hij niet bestaat. Ik voel hoe hij groeit en groeit en het is niet lang voordat hij zal gaan praten, gaan schreeuwen. Ik probeer mezelf voor te bereiden zodat zijn woorden me niet gebroken achterlaten. Ik hou mezelf bezig, maar een monster zoals dit breekt alle focus, het houdt me van mijn werk als een rommelig bureau, een trillende telefoon.
« Depressie slaat terug
Dagdromen »
« Depressie slaat terug Dagdromen »
Communicatie, Fictie, Mensen
Een groeiende schaduw
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Depressie slaat terug Dagdromen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties