‘Alex!’
‘Wat is er, Max?’
‘Er staat een verhuiswagen voor de deur!’
‘Dat is Fred Teeven.
Ja, wat mot je, Fred?’
‘In naam van de Koning kom ik je inboedel halen.’
‘Fred, ik ben zelf de Koning en leg mezelf niet in een spagaat – je was toch buschauffeur?’
‘Iedereen doet wel eens wat dubbel. Ga ‘ns aan de kant.’
‘Niet die relaxstoel! Die heeft mama aan papa gegeven toen hij depressief was.’
‘Dat was ie toch altijd, Alex?’
‘Bemoei je er niet mee, Max.’
‘Waar moeten we nu op zitten, meneer Fred?’
‘Die klamboe is ook staatseigendom, Máxima.’
‘Dat is de jurk van Amalia, hijo de puta!’
‘Dat is dan 320.000 euro, want jullie hebben niet afgestoft. Zonder bonnetje uiteraard.’


Han, dat ik je op dit tijdstip buiten vorige Check-boxen ook nog moet betrappen op een rode lijn/ link naar andere verhalen. Chapeau
@Louisa. Ik begrijp niet wat je bedoelt. Sorry.
@Han; ik geef je op mijn wellicht moeizame wijze een compliment over de link die ik denk te lezen naar jouw stukje over de gepensioneerd boekhouder
@Louisa. Wat leuk! Natuurlijk dank ik je voor je compliment. Wat aardig.
En wat apart dat jij die link ziet die ik niet heb gelegd. Althans niet bewust. Daar zit dan weer een verhaaltje in! Dank je.
@Han, ik heb je al bewonderd om je veelzijdigheid, zie je andere stukje…
@Cora. Dubbel bedankt!