Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen

’t Is maar hoe je het bekijkt

10 september 2019 | 120w | Berdien Blaak | 2 |

Vanuit het heelal is de aarde een stralende blauwwitte bal. Menigeen zou er een kijkje willen nemen, het lijkt er zo koel en fris en schoon.
Eenmaal in de dampkring kijk je met brandende ogen naar de slingerlijn van de Chinese Muur, de Saharavlek en wervelstormen boven Amerika.
De glijvlucht tussen bergketens door geeft je flitsende beelden van kaalslag en modderstromen, rotsen en verdrogende begroeiing. Landen zoeven onder je door met niet meer dan een indruk van beton, glas en staal.
Uitrollend in de bekrompen leegte tussen twee conglomeraties kom je in een depressie in het landschap terecht waar je nooit weer uit zult komen. Afval torent hoog om je heen, bedompte lucht benauwt je, alles stinkt.
Je bent thuis.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »