‘Is er wat?’
‘Nee hoor.’
‘Echt niet?’
‘Nee, wat zou er moeten zijn?’
‘Dat vraag ik aan jou.’
‘Waarom?’
‘Omdat ik denk dat er wat is.’
‘Wat dan?’
‘Gewoon…’
‘Gewoon?’
‘Ja, gewoon.’
‘Zal ik dan maar weer wat te drinken inschenken?’
‘Hoezo “weer”?’
‘Omdat ik dat altijd doe.’
‘Is dat zo erg?’
‘Dat niet.’
‘Nou, wat zeur je dan?’
‘IK?’
‘Wie anders?’
‘Jij begint toch?!’
‘Omdat er wat is.’
‘Ik zou het ook weleens leuk vinden…’
‘Wat?’
‘Als er wat voor mij werd ingeschonken.’
‘Er mankeert toch niets aan je handen? Moet ik je pantoffels soms klaarzetten?’
‘Het gaat om het idee.’
‘Het is nog geen meter reiken naar het aanrecht in deze godvergeten caravan.’
‘Het idee…’
‘Ja, jouw idee.’


@Han. Deze vrolijke dialoog zou je als een pleidooi voor het happy single-bestaan kunnen beschouwen.
@Ewald. Zeker voor mensen die na de vakantie gaan scheiden.