Als de zus van reageert, berg je dan maar. Heb je net zorgvuldig je woorden gekozen, elke komma bijgevijld, voorzichtig je lettergrepen op de weegschaal gelegd en je bekend gemaakt met alle mitsen en maren…
nee, dan de zus van. De zus van spaart je niet. Ze fileert je met een bot broodmes en het voelt alsof je hondenpoep met een stokje uit het profiel van je dure Meindl sta te pulken. Met iedere zinsnede topt ze een stukje van je ego verder naar beneden en als een dom baby konijntje sta je sukkelig te staren in de grote koplampen van de harde waarheid die de zus van over je uitsproeit als een giertank. De zus van metaforen. Die zus.

Pr8ig
En je zus is lucht. Ze heet Cassandra. Je gelooft veel liever in de praatjes van de crooner die je in de dieperik sleurt.
Heet jouw zus toevallig Astrid?
Ik heb geen zus.