Al dagen achter elkaar verdween ik uit school in de veldschuur. Daar klom ik langs de houten ladder omhoog om helemaal bovenin een plek op het hooi te vinden. Er lag een grote rode zakdoek met aan elke punt en stukje touw en waar de touwen bij elkaar kwamen, zat een stukje lood.
Vandaag had ik uitgerekend hoe zwaar het lood moest zijn om de zakdoek als een volmaakte parachute te laten landen. Als dat lukte, durfde ik het zelf ook met een stel aan elkaar geknoopte zakken.
Onder mijn schipperstrui haalde ik de weegschaal die ik uit het schoolmagazijntje had meegenomen. Even later had ik het lood op het juiste gewicht. De landing van lood en zakdoek was perfect.


Recente reacties