Ruim veertig jaar lang had ze achter het raam gewerkt, zelfs op zaterdag en zondag. Nu woont ze alweer vijf jaar in een luxe verblijfsoord, met tientallen leeftijdsgenoten. Alles wordt hier voor haar gedaan. Haar kinderen herkent ze niet meer. Steeds als een van haar zoons langskomt, denkt ze dat het een klant is. Dan zegt ze: ‘Boter bij de vis!’
En als ze achter het raam van de huiskamer zit en ineens een van de heren, meestal met een wandelstok, over het tuinpad ziet lopen, tikt ze met haar ring op het raam en roept: ‘Vijftig!’ of ‘Honderd!’ of ‘Tweehonderd!’, afhankelijk van hoe hij gekleed gaat. Maar het zijn tegenwoordig allemaal krenten, dus ze lopen gewoon door.
Amor fati.
« Vakantiepret
De bal is rond »
« Vakantiepret De bal is rond »
Fictie
De tuin der lusten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Vakantiepret De bal is rond »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Geestig Cesar. Zijn dat bedragen uit het guldentijdperk of heeft ze tot op hoge leeftijd doorgewerkt?
@Ewald. Ze heeft tot op vrij hoge leeftijd doorgewerkt, dus ik vermoed dat ze euro’s bedoelt.
Met 40 dienstjaren wordt je meestal voorgedragen voor een lintje. In dit geval een voor de schrijver! Leuk.
Herkende ze jou ook nog Cesar? 😆
Mooi en warm stukje.
Money makes the world go round … en zeker in NL.
@Luc. Dank voor het mooie lintje en hopelijk krijgt mijn hoofdpersonage er ook een.
@Mien. Ze herkent niemand meer, zelfs mij niet…