Halsema verafschuwt antisemitisme. Netanyahu tikt Nederland op de vingers, die van hem steekt hij nooit in eigen boezem.
Het satirische programma Even tot hier neutraliseert door te zeggen dat er Jodenhaat is, maar ook Palestijnenhaat. Jongens op scooters worden niet benoemd, dat is stigmatiseren. Maar hoe noemen we dan een angstige vrouw in Nederland, die in de metro jongens zonder scooter hoort zeggen: ‘We gaan op Jodenjacht?’ Haar Davidster heeft ze bedekt met haar shawl.
Ondanks een noodverordening wordt er gewoon gedemonstreerd op de Dam. Joodse, Israëlische mensen worden bedreigd. Kijk niet langer weg en noem beesten bij de naam, ook als het Maccabi-fans zijn. Tot hier en niet verder, stop voordat de naam Plein ’40-’45 historisch naar zichzelf verwijst.


Eén man noemde in de Tweede Kamer wel man en paard, Geert Wilders. Laten we goed bedenken dat Geert in Europa louter antisemitische vrienden heeft. Onder andere in Frankrijk, Italië, Oostenrijk en Hongarije.
Hoe afschuwelijk de gebeurtenissen in Amsterdam ook zijn, Geerts doortrapte, politieke spel is niets anders dan een verbale moslim- / Marokkanenjacht.
Jodenhaat zou ze, volgens Wilders, ‘in het DNA zitten.’
Wilders vergeet te vertellen dat er in Marokko een kleine Joodse minderheid leeft, in volledige vrede met hun Islamitische buren. Tijdens WOII weigerde de Marokkaanse koning joodse onderdanen aan de nazi’s uit te leveren.
Ewald, wat en hoe Wilders iets zegt, laat ik voor Wilders. En dat het een politiek spel is, is ook duidelijk. Maar het wegkijken, niet benoemen, noem ik in deze column.
De Marokkaanse situatie zoals jij die schetst, is te prijzen, maar daaraan heb ik geen boodschap. Die ‘jongens op scooters’ hier, mogen daar een voorbeeld aan nemen.
@Han: en haat niet met haat beantwoorden
Lisette. Dat is wat ieder weldenkend mens niet wil.