Het is nog een hele Tour de France om Paris à la Mer te vinden voor het beachvolleybal.
Ik kom François Gérard Georges Nicolas Hollande tegen. Maar ik mag monsieur Hollande zeggen – hoe hij weet dat ik ook uit Nederland kom…? Ik doe netjes die kaas van mijn hoofd en bied oud-president Hollande een meegenomen Hollandse Nieuwe aan uit mijn rugtas – ‘uitjes en zuur erbij?’
Zijn vrouw Mariken ziet eruit als een honderden jaren oud appelmonster. Ze zegt: ‘Je suis né en Hollande, à Nieumeghen.’ Dat Oudhollands van haar lijkt wel Frans zeg. ‘Nee,’ zeg ik, ‘ik heb nog nooit van Nieumeghen gehoord, ik kom wel jaarlijks vier dagen in Nijmegen’ – dat mirakelse mens is ernstiger in de war dan menig president.
« Fruitfiguurangsten
Geen touw aan vast te knopen »
« Fruitfiguurangsten Geen touw aan vast te knopen »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij
Mariken van Nieumeghen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Fruitfiguurangsten Geen touw aan vast te knopen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Het verhaal Marieke van Nimwegen ken ik van vroeger. Ook ben ik talloze keren langs het beeld op de markt gelopen. Het is een van de bekendste verhalen uit deze omgeving. Ik ben geen fan van Frankrijk. Je stuk is in mijn ogen veel van de hak op de tak.
Luc. Het is een doorlopende gebeurtenis, verhaal. Het verhaal van Mariken is totaal irrelevant. Maar om dit te begrijpen en te waarderen, is het wel een voorwaarde dat je gevoel voor humor hebt.