Assekruisje halen, zei mijn moeder altijd. Trouw en met een flinke afvaardiging van het gezin gingen we zonder morren naar de kerk op de woensdag na carnaval. Het hoorde erbij, je stelde geen vragen. Ik denk er met plezier aan terug. Toen was geluk heel gewoon.
Vandaag is het weer woensdag na carnaval en het askruisje is gratis af te halen bij de lokale vestiging van de katholieke kerk van uw geloofsgemeenschap. Weer een traditie die aan betekenis en glans verliest terwijl het toch een van de mooiere tradities is. Uitgestorven is de traditie en de betekenis daarvan nog net niet. Steeds minder mensen weten de betekenis en nog minder mensen gaan daadwerkelijk naar de kerk het te halen. Jammer.
Dat is een mooie traditie maar daar ben ik via de protestantse gemeente niet echt mee bekend. Wel met de veertigdagentijd en dat het een tijd van bezinning is. Maar de manier waarop is hier volgens mij vrij. Het Veertigdagenlied heb ik vroeger ook in een paar diensten met dwarsfluit meegespeeld.
Als je op straat vraagt wanneer het Aswoensdag is, zeggen ze: voor Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Stille Zaterdag…
Leuke herinnering, Luc, de mijne komt bovendrijven: Wij gingen op Aswoensdag met school naar de kerk voor het kruisje.