Een goedverzorgde, wat ouderwets aandoende vrouw met een paarsblauwe gloed door haar watergolven, wil uitchecken. De tram rijdt niet verder door een demonstratie.
Ik pak twee grote IKEA-tassen van haar aan. Ze zijn zwaar en volumineus, waar de eigenaresse ook toe neigt.
Ik loop met haar op totdat een diender van de profilerende macht ons staande houdt: ‘Wat heeft u in die tassen?’
‘Snel, agent, ik ben op weg naar een demonstratie en ik ben al laat door deze demonstratie,’ zegt de vrouw.
‘Bent u blijven hangen in de jaren 60? Tupperware… Moet je dat tegenwoordig zelf in elkaar zetten?’ zegt hij chagrijnig wijzend op IKEA.
Haar golven branden: ‘Alleen ontluchten, moeten ze bij jou ook eens doen, dooie diender.’


Ik kan me herinneren dat mijn moeder ook eens naar zo’n party ging. Niet haar ding, maar wel een hele belevenis. Dat moet dan begin jaren 90 zijn geweest, dus iets recenter, maar vooralsnog ouderwets.
Is een diender hetzelfde als een politie-agent? Een handhaver noemen we het tegenwoordig, denk ik?
– Jammer dat de vrouw in 1 zin 2 keer ‘demonstratie’ zegt, maar het zou kunnen, in haar frustratie.
Lousjekoesje. De vrouw is wat ouderwets en zegt ‘diender’.
Twee keer demonstratie, in een andere betekenis, daar gaat het nu juist om.
Ah, mijn fout. Ik las ‘voor’ i.p.v. ‘door’.
Geweldig Han! De eerste zin is pakkend, meteen denk ik aan Mrs. Slowcombe.
Alice. Haha, zij is een goed voorbeeld.