De pijn voel je de volgende dag pas goed na een val. Over een stoel de kapotte broek. Op tafel in de fruitschaal het netje met de eieren, naast de bananen die hij ook wil weggooien.
Nee, verman je! Hij trek een andere broek aan en gaat met het netje eieren de deur uit.
‘Goedemorgen.’ Weer kijkt hij in die mooie donkere ogen. Ik wil u nogmaals bedanken voor gisteren. Hier, als dank zijn die eieren voor u.’
‘Wie is dat…?’ schreeuwt een man vanuit de kamer.
‘Niemand, ik kom eraan,’ roept de vrouw met verschrikte ogen.
‘Alstublieft.’
‘Doe maar niet, maar bedankt.’
‘Echte chocolade, hoor. Geen cichorei.’
‘Mijn man…’
Zijn knie doet pijn, ‘Niemands’ gedachten walsen nu nooit meer.
En nu een hartje, ook voor de vrouw. Mooi hoe je in de korte dialoog de spanning in het huis van het echtpaar hebt weergegeven.
Goed vervolgverhaaltje. Ik vind het minder dat de 2e en 3e zin geen werkwoord bevatten.
Alice, dank je hartelijk.
Lousjekoesje. Juist wel! Een beschrijving van een ‘stilleven’. Hoeft zeker geen werkwoord in.