Op de tweezitsbank breit een oude vrouw een trui. Maar ze is er niet. Aan de grote tafel drinkt haar man een biertje en leest zijn krantje; alleen een kring is zichtbaar gebleven.
Mensen scharrelen tussen hun huisraad, waar ze zuinig op zijn geweest. In de vitrine kop-en-schotels, waaruit je toch lekkerder koffie drinkt dan uit een mok. Ze kosten maar vijftig cent.
De oude man en vrouw kijken toe hoe hun leven voor een paar centen verdwijnt. Ze kunnen er gewoon niet bij. Machteloos, de loop van het leven is een onderbroken kring.
Op de bovenste plank een boek van Theo van Gogh. Op de eerste blanco pagina staat de gevraagde prijs geschreven. De betaalde prijs was aanzienlijk hoger.


Han dit vind ik heel mooi geschreven. Er is onlangs een XL kringloop in Almelo in vlammen opgegaan; het idee dat al die tastbare herinneringen er nu helemaal niet meer zijn vond ik heel raar, bijna bevreemdend. Helemaal toen ik er in de trein langs reed en de puinhopen zag.
Mooi Han, vooral de eerste alinea’s. Hoe je leven toch in je spullen kan zitten, al zijn ze voor een ander weinig waard.
Ja, als je beseft dat de kringloop spullen herbergt die ooit aan anderen toebehoorden, waar ze waarschijnlijk heel gelukkig mee zijn geweest, is dat wat je ziet toch vaak meer dan dat je op het eerste oog zou vermoeden. Grt
Berdien. Dank je hartelijk! Tjonge, wat vreselijk.
Inge, Luc. Dank je wel. Je huis, je spullen, je ziel.
Ik proef uit dit stukje dat het echtpaar niet zelf van hun huisraad af willen. Dan is het heel triest.
Mooie zin: ‘… de loop van het leven is een onderbroken kring’.
Foutje … Het is het echtpaar, dus wil. Ik had eerst zij, maar dat vond ik ineens zo onpersoonlijk. Niet gelet op willen.
Levja. Dank je. Het echtpaar is dood. Ze hebben niets meer te willen, vandaar ‘machteloos’.
Dat had ik er niet uitgehaald.
Levja. Kijk maar naar de eerste zinnen. Ik zie de mensen voor me van wie de huisraad is. In gedachten, mijn voorstellingsvermogen, gevoel…
Ja, ik heb wel stilgestaan bij de zin: ‘Maar ze is er niet’.
Ik had er zo mijn interpretatie bij.
Levja, en ‘alleen een kring is zichtbaar gebleven’.
‘Ze zeggen dat je twee keer sterft. Een keer als je stopt met ademen en een tweede keer, wat later, als iemand voor de laatste keer je naam zegt’.Een citaat dat aan Banksy wordt toegeschreven.
Ik ben dol op hoe ik me thuis voel in de dingen in mijn huis die mijn leven min of meer hebben gemaakt. Kunst en soms kitsch.Een bonte verzameling.
Een aantal dingen heb ik mondeling al toegezegd aan mijn dierbaren. Toch een overweging waard om dit notarieel vast te leggen.
Of ik verder met leedwezen toezie wat er met mijn aardse spullen gebeuren?
Oh dear! Wat er gebeurt uiteraard.
Levja, wat een mooie quote! Je huis je spullen die voor jou in ieder geval van waarde zijn vormen je ziel, vind ik althans. Goed om bij stil te staan.
Han, zoals veel dingen in het aardse leven mijn ziel hebben gevormd en nog steeds doen. En juist die dingen neem je mee. Niet je huis en je spullen, hoe gelukkig ik daar ook in en mee ben.
Levja, bij leven vormt dat wel degelijk mijn ziel. Naast andere dingen natuurlijk.
@Han: mooie titel!
Hartelijk gefeliciteerd, Han.
@Han: mooie titel, mooie prijs, proficiat!
Hartelijk gefeliciteerd, Han.
Gefeliciteerd Han
Allen, hartelijk dank!
Moeilijk om bij het themawoord machteloos niet aan de verschrikkelijke aardbevingen in Turkije en Syrië te denken.
Ik stel me voor dat een overlevende in alle rouw en verdriet troost put uit persoonlijke huisraad dat wonderwel niet is vernietigd. Misschien wel een dierbare foto ofzo dat uit het puin is gevist. (Iemand anders mag hier een verhaaltje van maken).