‘U heeft het over “Nieuw Sociaal Contract”.’
‘Correct. Het is een begin, zo moet u het zien. Het beestje moet een naam hebben.’
‘Waarom nou “beestje?”’
‘Als u erop staat, slik ik het in, mevrouw Ouwehand.’
‘Allereerst is er geen oud contract en ten tweede, een contract is een overeenkomst op papier. Waar hebben de kiezers getekend?’
‘Dat klopt. Er kan ook nog niet worden getekend. De kiezer tekent pas in het stemhokje. Een soort kip-eiverhaal, mevrouw Kuiken.’
‘Meneer Omtzigt, weer een partij erbij. Waarom gaat u niet samenwerken, net als wij. Ga toch weg!’
‘Zoals u? – ik houd me wel aan mijn woord, zoals bij een herenakkoord.’
‘Waarom geen vrouwenakkoord, meneer Omtzigt?’
‘Kakelt u al niet genoeg, mevrouw Kuiken?’
De valkuil van Pieter zal zijn dat er na zijn burn-out teveel op het bordje komt waardoor uitval reeel is. Voorzichtige voorspelling…Frans als premier (of Dylan) en Pieter een stemmenkanon (zoals ik eerder hoorde deze week).
Partij voor de dieren heeft toch een vaste kern denk ik en Kuiken zal wel richting politie gaan, vrees ik…
Luc. Laat nu eerst de verkiezingen maar komen en plaats niemand op een voetstuk.
En dan mag ik hopen dat die klimaatgekke, wachtgeld graaiende salonsocialist geen minister-president wordt.
@Han: geen voetstuk voor Frans T, maar ook geen afgrond, toch? Wel leuk het NSC geïntroduceerd. ik blijf het een wat hoogdravend, filosofische naam voor een partij die graag iedereen laat meedoen.
Lisette. De naam vind ik niet best. Timmermans? Zo diep mogelijk de afgrond in. Figuurlijk uiteraard. Zie mijn commentaar onder Lucs reactie.