Niet alleen dieren hebben er last van, uitgezonderd knuffelhonden en -katten. Mensen, bah. Ze jagen achter je aan, willen altijd iets van je. De schrik op het lijf krijg je ervan. Zeker als ze dicht tegen je aan staan, in de trein of tram, of tijdens een popconcert. Ze stinken, ruiken onaangenaam en bedelven je onder hun lichaamsgeur. Mensen, bah. En als ze dan tegen je gaan praten wordt het helemaal erg. Domme dingen zeggen ze dan vaak. Onuitstaanbaar. Geen ontkomen aan. Liegbeesten zijn het ook. Ik hou van jou. Ja, ja. Van zichzelf bedoelen ze dan. Willen geknuffeld en gepamperd worden. Mensen, bah. En dan heb ik het nog geeneens over de oorlog. Oorlog tussen mensen. Snap jij het?
« Naslagwerkroom
Afrekening »
« Naslagwerkroom Afrekening »
Mensen
Mensenangst
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Naslagwerkroom Afrekening »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mien, ik ga in herhaling vallen. Goede titel. Super het schrijfthema erin verwerkt.
Ik sluit me aan bij de herhaling. Heel erg blij dat je de titel goed vindt Levja. 👍
Oh! Na 3 keer lezen en bovenstaande tip zag ik het ook, leuk.
Haha, lekker alle frustratie eruit. Iedereen voelt dat wel eens zo. Het is toch veel beter om het van je af te schrijven dan om naar wapens te grijpen… (of verdovende middelen).
Moest meteen denken aan “Laat mij maar alleen” van Klein Orkest.
En ook ik moest even zoeken naar het themawoord, goed bedacht! 🙂
Mooi nummer, mooi compliment Alice. Thanx.
Een pen kan edoch een vlijmscherp wapen zijn, Lousjekoesje. Laat mij dan maar liever luidkeels roepen. Desnoods in een woestijn.
@Mien: ik vond het stukje al leuk voordat ik ‘senang’ ontdekte