‘Mag ik u wat vragen?’ – nee, deze nederige vraag stel ik nooit, daar ís winkelpersoneel gewoon voor. Vroeger hing er een foto van de filiaalhouder aan de muur: strak in het pak. Lachend. Deze filiaalmanager kan niet lachen, hij heeft een managementcursus gevolgd.
Ik groet hem uiteraard wel. Hij mij niet.
Na wat gemopper loopt hij met me mee naar het lege vak – tegenwoordig schap geheten – pakt zijn scanner en zegt: ‘Vreemd, er zou wel voorraad moeten zijn. Helaas. Er wordt wat gejat!’
‘Tja, zelfscan hè… Misschien in het magazijn?’
‘Als dat zo is, ligt het er morgen.’
‘Kunt u niet even voor me kijken?’
‘Dat u dat aan mij durft te vragen. U ziet toch dat ik bezig ben?’
« De tijd zal het leren
Functioneringsgesprek »
« De tijd zal het leren Functioneringsgesprek »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
‘Mag ik u wat vragen?’ (1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« De tijd zal het leren Functioneringsgesprek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Bijna denigrerend Han, daar is winkelpersoneel voor…
De buurtsuper, daar zitten veel verhalen in! En ook de nodige ergernissen.
Luc. Denigrerend?! Netjes een normale vraag stellen, daar hoef je geen toestemming voor te vragen met een cliché-zin. Winkelpersoneel is ervoor om je nette vragen te beantwoorden.
Han, gelukkig heb ik een super waar een vraag nooit misplaatst is.
In het kleine winkelcentrum weliswaar. Bijna verloren verschijnsel, maar nog echt ‘ons kent ons’.
Ik kan daar zonder gêne zeggen: ‘Ik heb even je hulp nodig!’
En wat mij betreft mag je laatste zin sterker.
De sfeer goed neergezet Han, waarschijnlijk ein een winkel in de stad. Hier in ons dorp gaat het ook gemoedelijker en bij binnenkomst word ik zelfs nog welkom geheten door een foto van de filiaalmanager op een beeldscherm !(die ook net zo makkelijk meeloopt om een artikel samen met mij te zoeken). Waarschijnlijk heeft het te maken met de grootte van de winkel, gezien ook Levja’s reactie.
Heb wel es (andere winkel) dit bijdehante antwoord gekregen op : mag ik een vraag stellen? Ja, dat heeft u net gedaan. Dat vind ik dan wel weer grappig.
Levja, Alice. Een prettige uitzondering. Ik vind de vraag op zich totaal overbodig: je vraagt netjes naar iets. En je hoopt antwoord te krijgen van meestal een scholier die niet goed is ingewerkt. Weet vaak niet waar je het over hebt, maar sommigen zijn gelukkig wel bereid om navraag te doen of naar het magazijn te lopen.
Opvallend is vooral de onverschilligheid van zo’n manager, nota bene een vaste kracht.
Van hem/haar mag je idd verwachten het goede voorbeeld te geven, het is nota bene zíjn winkel. Zo’n houding vind ik eigenlijk onbegrijpelijk.
(In de voormalige defensie-reclame zou het vakje ‘ongeschikt’ worden aangekruist)
Alice, deze man kijkt je gewoon nooit aan.
@Han: vervelende ervaring, is er geen alternatief cq concurrent in de buurt? Ze zullen toch niet allemaal even beroerd zijn?
Dat doet me denken aan een oude geluispdsopname van mijn broer, compleet met 2 stemmetjes:
– Mag ik u wat vragen?’
– Nee, je mag helemaal NIKS vragen!’
– Nou, sorry, hoor!
Dit wordt in de familie nog wel eens nagedaan.
Han, hoe trek je anders de aandacht als je iets wil vragen aan het winkelpersoneel? Er zijn mensen met charisma waarbij het vanzelf gaat… 😉 Ik begin ook altijd met die vraag, alleen meestal met ‘je’, zelfs tegen de filiaalhouder. (De filiaalhouder van een supermarkt hier in het dorp kan trouwens ook midden in de winkel flink mopperen op zijn personeel.)
Lousjekoesje. De aandacht? Je groet netjes een medewerker en vraagt wat je wilt weten.
Niet zo moeilijk, hoor.
Lisette. Natuurlijk zijn ze niet allemaal even slecht. Ik geef slechts een tendens aan. Er staat ook fictie bij.
Beste Lousjekoesje, wat dacht je van: Hallo, goedemorgen/goedemiddag?
Waarschijlijk heb ik te weinig charisma en groet ik te zacht zodat ik die bewuste zin erachteraan gooi.
Lousjekoesje. ‘Beste Lousjekoesje’? Praat je nu tegen jezelf?
Ja, Han, ik probeerde mezelf op een lollige manier te corrigeren, maar je was me alweer voor. 😉
Lousjekoesje. Haha, ik dacht dat het door de warmte kwam.