Wat ik toen verdiende? Al sla je me dood – dat is ook bijna gebeurd: wat een powervrouw!
Ik kreeg zakgeld van mijn eigen vrouw. Veel te weinig om fatsoenlijk vreemd te gaan. Vroeg ik om meer dan moest er ‘wat tegenover staan’…
Ik was een loonslaaf – of moet ik zeggen ‘een tot slaaf gemaakte loonarbeider’? – van haar. Dat hield geen stand natuurlijk.
Sinds kort ben ik manager. Tjonge, gelijk al die vrouwen op Internationale Vrouwendag in mijn nek voor gelijke beloning. Niet tussen mannelijke en vrouwelijke collega’s met dezelfde functie… nee, onderling! Het zijn net kerels, dus emancipatoir gaat het goed met ze. Ikzelf maak geen onderscheid en stel aan mannen precies dezelfde eisen als aan vrouwen, ook op rokjesdag.
« Stil aan de overkant
Jong geleerd… »
« Stil aan de overkant Jong geleerd… »
Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Loonkloof
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Stil aan de overkant Jong geleerd… »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik kijk ernaar uit Han. Kilt of geen kilt, wel of geen gladde wielrennnerskuiten? Daar zou Martin Bril mooi over geschreven kunnen hebben!
Mijn eerste baantje…in de bakkerij leverde maar liefst Gld 2,50 per uur op! En ja hoor, vrijdag op zaterdag gewoon om 02:30 uur beginnen! En dat met 15 jaar.
Vroeger was het vrij gewoon dat het loonzakje naar moeder de vrouw ging en dat vader nog wat zakgeld kreeg, geen uitzondering dus..wel andere tijden. Leuk te lezen.
Alice. Zie je het voor je, haha?
Luc. Als vader zijn loon al niet naar de kroeg had gebracht tenminste.
Leuk ‘mannelijk’ stukje, met een twist over rokjesdag. Ja, van mij mag het allemaal.
Luc, aha.