‘We gaan met mijn verjaardag toch altijd naar de film, Vreeswijk?’
‘Het is traditie, maar er draait geen goede film in de zomervakantie, hoor.’
‘Ik was verleden jaar ook in de zomervakantie jarig.’
‘Je meent het.’
‘Wil je niet naar ‘Oppenheimer’?’
‘Neen, Alida. Ik heb niets met kernwapens.’
‘Dan gaan we naar ‘Barbie’.’
‘Barbie… die plastic modepop?’
‘Ik heb haar nog. En Ken ook.’
‘Die houten klaas met dat zwartgeverfde haar? Engerd.’
‘Nu is hij blond. De film is eigentijds inclusief.’
‘Ook dat nog…’
‘Er wordt leuk in gezongen.’
‘Maak het niet nog erger, Alida.’
‘Het was een mooie film, Vreeswijk.’
‘Waar is Oppenheimer als je hem nodig hebt…’
‘Wat?’
‘Niets.’
‘Wil je een roze koek bij de koffie?’
‘Neen!’
@Han: oef, ‘waar is Oppenheimer als je hem nodig hebt?’ Wel een gepaste uitdrukking in meer situaties.
Ik dacht hier een filmtip te kunnen lezen, maar de keuze is nog niet bepaald.
Hihi, de zuurpruim gaat naar Barbie.
Ik vind de opmerking over Oppenheimer wel hard.
Roze koek: lekker! Ze hadden nog kunnen opmerken hoe het roze is gemaakt…
Lisette. Zeker in meer situaties! Wel satirische natuurlijk.
Luc, de keuze is beperkt.
Lousjekoesje. Hard? Het is satire.
Geachte heer Vreeswijk, als ik mag …
De 68-jarige Amerikaanse vrouw Barbie (Barbara) Oppenheimer heeft een hele interessante zomer achter de rug. Haar naam is een combinatie van de twee kaskrakers die wereldwijd te zien zijn: de film Barbie en Oppenheimer.
Ze noemden de combinatie ook Barbenheimer, maar het verhaal van Levja overtreft het weer.
Maar de Mopperheimer gaat toch maar mooi met zijn nicht mee naar de film!