Mijn eerste loon ontving ik toen ik zes jaar oud was van buurman, bloembollenkweker en vader van mijn schoolvriendinnetje. Met onze moeders en onze zussen waren we iedere dag van de schoolvakantie in de schuur te vinden, om bollen te pellen. Jong geleerd is immers oud gedaan.
Een kistje was voor ons genoeg, daarna mochten wij buitenspelen. De ouderen pelden de hele dag stug door, hun vingers raasden als wervelwinden over de bloembollen.
Hoe ouder we werden, hoe sneller we pelden en hoe hoger ons uurloon uitviel, want er werd per volle kist betaald.
Op vrijdagmiddag betaalde buurvrouw in de keuken het weekloon uit. Met het bruine envelopje in de hand huppelde ik trots naar huis. De koningin te rijk.


Alice. Leuk. Het bekende bruine zakje heb ik ook nog meegemaakt.
Leuk Alice, ik zie het voor me.
Zou tegenwoordig de kinderbescherming/arbeidsinspectie bovenop zitten.
Mijn schoonzus (kwekerij) heeft die dingen altijd gebruikt voor de “stekkers”. Tegenwoordig…mag dat niet meer, en gaat alles digitaal.
@Alice: leuk! Ik herinner me de bruine envelop met het loon (of een extra bonus)van m’n vader, die we als vier kinderen samen (eerder een puntje vasthoudend) aan mijn moeder gaven. Leuke herinneringen!
Leuk te lezen dat het bij jullie ook herinneringen oproept!
Idd Inge, de inspectie vindt dat nu niet meer goed. En dat vind ik jammer, 6 jaar is wel erg jong hoor, maar dat kwam omdat het bij mijn vriendinnetje was, en de secundaire arbeidsvoorwaarden waren goed;-). Je leert er veel van.