Vorig jaar kreeg Dirk een hoogoplopende ruzie met zijn vader. De daaropvolgende hartaanval van paps kende een dodelijke afloop.
Dirk had er echt spijt van.
Op een dag reed Dirk ruziënd met zijn vrouw door de stad. Hij zag een achtjarige overstekende jongen over het hoofd, die abrupt het rijk der levenden verliet.
Daar had Dirk uiteraard gigantisch veel spijt van.
Onlangs resulteerde de factuur van een iriscopist in een godsgruwelijke ruzie. Met een Montblanc Alfred Hitchcock vulpen hakte Dirk diens ogen tot moes.
Woorden schieten tekort om te schetsen wat een spijt Dirk van deze actie had.
In de bak kreeg Dirk ruzie met een beruchte Mexicaanse drugsbaron.
Ik betwijfel of Dirk ooit nog ergens spijt van kan krijgen.

Ja, dit is een stukje om van te sidderen. Keigoed! En dan die vulpen.
En het slot is spetterend. Hoewel ik het ik ietwat jammer vind.
Ik doe graag een suggestie: Of Dirk ooit nog ergens spijt van krijgt, valt te betwijfelen.
Levja. Dank voor je reactie. Wat betreft je alternatieve zin: die vind ik ook erg bruikbaar. Maar wel twee kanttekeningen: ik mis in jouw zin het (sterk suggestieve) werkwoord ‘kunnen.’ Dat zou ik natuurlijk kunnen oplossen met een constructie waarin ‘… spijt van kan krijgen…’ in jouw zin voorkomt.
Verder geef ik met ‘Ik betwijfel of…’ mijn (actieve) mening. In jouw zin maak je deze mening wat algemener, maar daarmee ook afstandelijker. Wat in dit geval een betere optie is, zou ik niet precies 1-2-3 kunnen zeggen.
Ik laat e.e.a. zo staan, dan kunnen andere lezers de twee varianten beoordelen.
Het is jouw stukje, Cesar. Jij hecht aan kunnen en vooral aan het ik.
Ik ga graag voor het geheimzinnig houden. Jij vindt dit afstandelijk, ik vind dit ruimte geven aan de belevenis van de lezer.
Levja. Jouw zin aangepast in ‘Of Dirk ooit nog ergens spijt van kan krijgen, valt te betwijfelen’ zou dan m.i. een heel redelijk alternatief kunnen zijn, al val ik dan enigszins weg als ‘alwetende en actief meedenkende verteller.’
Misschien zit hierin het verschil tussen jou en mij. De alwetende verteller. De Bijbel staat vol met zulke verhalen. Vrijheid van geest draag ik in een hoog vaandel. Met respect voor andere meningen.
Levja. Zijn we niet allemaal een beetje Scheppers van onze verhalen?
Zonder hoofdletter van Scheppers kan ik me daarin wel vinden.
Levja. Scherp opgemerkt… Zonder hooghartig te willen klinken, kan ik je vertellen dat ik soms alleen genoegen kan nemen met een hoofletter. Honden en wolven begrijpen dat, vooral in eeuwenoude fabels.
Op mij komt het beslist hooghartig over. Honden komen mij voor als zeer trouw, wolven blijven jagers in mijn ogen, hoewel ik ook lees dat ze zeer sociaal zijn. In ieder geval zijn ze dichter bij de natuur gebleven dan mensen.
Levja. ‘Ik ben een God in het diepst van mijn gedachten.’
Spijtig of juist niet, het valt niet te ontkennen, het gaat over Dirk. Ik twijfel er niet aan dat hij nog eens spijt krijgt. Grt
Luc. Je benadert het tenminste positief, met je vertrouwen in de goedertierenheid van onze Mexicaanse drugsbaron…
Een Dirk met temperament! Spijt is voor later, zal hij misschien denken.. Inderdaad, als eerder opgemerkt, die vulpen is gruwelijk…
Alice. Inderdaad gruwelijk wat Dirk met die mooie vulpen deed.
Dat fictie en werkelijkheid elkaar voortdurend overlappen, kun je lezen in dit stukje uit Wikipedia, over de beruchte balpenaffaire. LET OP: niet geschikt voor kinderen, zwangere vrouwen, gevaccineerden én ongevaccineerden met onderliggende aandoeningen, mensen met een maagzweer en personen met een extra gevoelig zenuwstelsel.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Balpenaffaire