‘Dus het maakt u niet…’
‘Zeg maar ‘je’ hoor.’
‘Dus je verdedigt iedereen?’
‘Dat klopt. Ieder mens heeft recht op verdediging.’
‘Je hebt kinderen. Stel dat je te maken krijgt met een veelpleger van zedendelicten?’
‘Als het niet mijn kinderen zijn, verdedig ik de verdachte.’
‘En als het wel je kinderen zijn?’
‘God sta me dan bij…’
‘Voor wie werk je?’
‘Voor mezelf.’
‘Op je kaartje staat pro Deo.’
‘Dat betekent gratis.’
‘Nee, voor God.’
‘Ja, letterlijk misschien.’
‘Sta je ook slachtoffers bij?’
‘Ook.’
‘En als ze daders blijken te zijn?’
‘Dan verdedig ik daders.’
‘Neem je je werk mee naar huis?’
‘Liever niet, ik werk het liefst op kantoor. Met die kinderen om heen kan ik me niet concentreren.’


Inside info…indien bekend (wordt) dat de gedetineerde een zedenverleden heeft, dan wordt hij door anderen ook gezien als paria en wordt het leven hem op allerlei manieren zuur gemaakt, ook binnen de muren. Hoe menselijk..Grt
Luc. Ja, de gedetineerden kun je niet van het ontbreken van een moraal betichten…
Dit lijkt me bij iedere zaak een ingewikkeld vraagstuk voor de advocaat, ik vraag me af of een pro deo advocaat ook zaken mag/kan weigeren, zonder opgaaf van reden?
Alice, ik heb al eerder over strafrechtadvocaten geschreven. Het blijft voor mij vaak dubieus. Een advocaat mag te allen tijde een zaak weigeren.
Dank je voor reactie Han, ik blijf leren