Hij had nooit gedacht dat hij nog eens in zo’n martelcontainer zou belanden. Zelfs toen dat een feit was, kon hij het eigenlijk niet goed geloven. Het gaf hem dat vreemde gevoel tussen fictie en werkelijkheid, tussen hemel en hel, tussen bloemkool en melkchocolade te balanceren.
Toen zijn beide duimen werden afgesneden, dacht hij: nu kan ik nooit meer liften. Althans, niet zonder een bord.
Toen zijn penis werd afgesneden, dacht hij: nu kan ik nooit meer staand plassen. Althans, niet zonder morsen.
Toen zijn grote tenen werden afgesneden, dacht hij: nu kan ik nooit meer op ballet.
Toen zijn ene oor werd afgesneden, dacht hij: nu kan ik tenminste de hoofdrol krijgen in een speelfilm over Vincent van Gogh…

Er passen best veel verwondingen in slechts 120 woorden, Cesar. Brrr.
Maar zoals Johan ons al zei: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel…’ (Maar het zijn wel veel nadelen t.o.v. dat ene voordeeltje!)
Mee eens, Alice, maar ‘onze held’ probeert er in zo’n benarde situatie in ieder geval nog iets positiefs uit te slepen. Als dat geen optimist is…
Dat is ‘ie zeker! Vraag me tussen de regels wel af (nou ja, ben er gewoon nieuwsgierig naar!) waarom deze sympathieke man in die container is beland.
Alice. Hij zit er waarschijnlijk niet voor het stelen van een pakje kauwgom. Maar tegenwoordig zie je ook dat de uitvoerders in criminele organisaties soms geen licht zijn, getuige al die vergismoorden, verkeerde huizen die worden opgeblazen, etc. Misschien is ‘onze held’ ook per abuis in die container beland, wat het natuurlijker nog tragischer maakt allemaal… Ik hoop dat hij het overleeft en dan (met acht vingers) een mooie bestseller kan schrijven met de titel ‘Mijn tragische leven.’
Het barst van de energie in de (onder)wereld, daar zouden de dienders nog iets van kunnen leren. Vergismoorden of juist niet, er beweegt natuurlijk wel wat! Op zich vond/vind ik die martelcontainers toch wel een prachtitem voor een boek, film, serie, of wat dan ook. Ik heb geen enkele voorkeur voor een hoofdpersoon ook al is het maar met acht vingers. Grt.
Luc. Als ze de cast & de crew (in goed Nederlands) van Hollands Hoop bij elkaar brengen, heb je een hele hoop positieve energie bij elkaar en valt er denk ik wel een serie van drie seizoenen van te maken. Heb je ook meteen de zwoele stem van Kim van Kooten als extraatje. Niks geen moeilijke filmtitel, gewoon ‘De martelcontainer.’
Wie weet kun jij nog een leuke rol krijgen als beveiliger, maar dan aan de kant van de boeven natuurlijk. Gewoon met tien vingers.
Cesar, een mens denkt veel, vaak te veel. Gruwelijk maar amusant stukje.
Gedachten worden niet tussen aanhalingstekens gezet en beginnen na de dubbelepunt met een kleine letter.
Han. Natuurlijk! Heb ik helemaal niet aan gedacht op het moment van schrijven. Ik ging zonder verder na te denken van de dialoogvorm uit, maar dat is dit uiteraard niet. Heb het meteen aangepast. Hopelijk is dit wat je bedoelde.
Dank voor deze nuttige oplettendheid.
Cesar. Ooit geleerd en onthouden. Aanhalingstekens, een verhaal apart.