“Dit is het enige wat telt, lieverd, dat iemand meer in je ziet dan je wist dat er te zien was.”
Toch een beetje frustrerend, deze ‘mooiste liefdeszin van Nederland’ van Arthur Japin. Ik weet niet wat er te zien was. En om nu de hele roman Een schitterend gebrek hiervoor te lezen om erachter te komen wat dat dan was, en nu dus niet meer, gaat me twintig euro te ver. Is er goed nagedacht over deze onbepaalde zin of is het improvisatie op het moment dat de zin werd geschreven? Beter is, denk ik: ‘(…) dat iemand meer in je ziet dan je weet wat er te zien is.’
Nu is het eerder een verborgen gebrek uit het verleden.
« Bestrijding
De leegte »
« Bestrijding De leegte »
Column, Cultuur
‘Mooiste liefdeszin van Nederland’
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
15 reacties
Reageren
« Bestrijding De leegte »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik had die zin ook zien staan Han, die van jou vind ik zelfs nog beter, glimlach op mijn gezicht. Grt.
Luc. Haha, ik vind het maar een zwakke zin. Inhoudelijk en zeker ook taalkundig.
Tja Han, het zijn de lezers die hier hebben gesproken / gekozen. Niet al te lang bij stil blijven staan. Met je conclusie ben ik het eens.
Ewald. Nee, waarom zou je?
Ha Han, wellicht ben ik dan romantisch, zelfs te romantisch in je ogen.
Deze zin prikkelt mij wel. Misschien taaltechnisch niet correct, maar soms mag dat wel bij proza en poëzie. Vind ik dus.
Ik herken het wel. Dat je iemand ontmoet die iets bij je losmaakt, dat anderen nooit gelukt is. Ook nieuw voor jezelf dus.
Of het de mooiste liefdeszin van Nederland is? Ik heb geen kennis genomen van de andere zinnen. Ik ben sowieso moe van al dat wedstrijdgedoe en stemmen op dat alles. Ik laat dat al jaren aan mij voorbijgaan. Met liefde 😉
Levja, ik ben ook een romanticus; in mijn ogen kan niemand té romantisch zijn. En ik begrijp en onderschrijf wat je erover zegt. De zin vind ik niet mooi, maar de zin van de zin wordt misschien duidelijk(er) als je het boek leest.
Wedstrijdgedoe…? Haha, ik kan er niet meer naar kijken. Nou ja, schaatsen wel. En voetbal soms.
Han, ik raak nog steeds in vervoering van schaatsen. Ik houd niet meer zoals vroeger alle tijden bij en ook ken ik niet meer alle namen van de schaatsers.
Ik heb een traantje gelaten bij het afscheid van Irene Wüst en Sven Kramer. Ik had daar graag bij geweest. Wat een talenten en bijzondere mensen.
Levja. Van Ard en Keessie naar Ireen en Sven… Nieuwe talenten zullen volgen. En zelf hoop ik toch de Elfstedentocht nog te kunnen schaatsen.
Op de schaats gaat mij dat niet meer lukken. Op de fiets is het ook leuk te doen. Vaak bij leuke plaatsen stoppen en een terrasje pakken. Hihi
Levja. Dat is toch heerlijk!
Ik heb erg genoten van het boek. (Ondanks dat ik het gelezen heb, kan ik me deze ene zin niet herinneren, hm, wat zegt dat over de lezer in mij?)
En ja, net als bij alle ‘mooiste-verkiezingen’ is het ook hier een kwestie van smaak of gevoel.
Alice, Japin kon het zich ook niet herinneren. Mij gaat het hier vooral om het taalkundige.
Ik vind het wel een mooie romantische zin.
Liefde is iemand die je positief verrast.
Het 2e deel kan daarom juist goed in verleden tijd.
Ah, ik snap de afkeer. Het lijkt op de iconische zin:
*De dag die je wist dat zou komen*
Het is 9 jaar geleden….
Lousjekoesje. Dat is pas een draak van een zin. Ofwel: onzin.