Dit jaar gaan we niet op bedevaart naar Lourdes, dat wordt net zo afgezaagd als elk jaar naar Benidorm. ‘Laten we naar Kevelaer gaan,’ zegt mijn vrouw. ‘Denk erom dat je geen vunzige woordspelingen maakt!…’ zegt ze erachteraan. Wat een vooringenomenheid, zeg! Dus wij naar ‘Kietel…’ Fietsen mee.
Ik beleef twee verschijningen: mijn vrouw met en zonder krulspelden. Verder het WK en bier. En, haha, dat Duitsland gelijk wordt uitgeschakeld. Na uitschakeling van Nederland gaat men er automatisch van uit dat ik voor Marokko ben. Over Marokkanen kun je heel wat zeggen, maar die Duitsers… Het wonder geschiedt: onze fietsen staan nog bij het hotel.
De Volkskrant plaatst een cartoon van twee Marokkanen die de wereldbeker stelen. Vreselijk die stereotypering.


Voor mij mag het een wonder heten dat er nog maar één wedstrijd te spelen is.
Ik zal Hallelujah zingen en nee, geen vuurwerk afsteken – zoals op dit tijdstip weer het geval is – als dit WK teneinde is.
Nooit een voetbalfan geweest, maar ik heb wel genoten dat veel lieverds in mijn naaste omgeving dat wel deden.
Dit jaar … Fout land …Fout seizoen … Dus … Foute bal.
Levja, ik richt me liever op het schaatsen, maar het ijs is niet betrouwbaar. Toch gaan domme mensen het ijs op.
Misschien dat de mens van nature tegenwoordig geen weet meer heeft van natuurijs?
Levja, ik ben een liefhebber, maar wel verstandig.