‘Ach, als je terugkomt uit de keuken, neem dan even een pilsje voor me mee.’
‘Je drinkt toch niet meer doordeweeks?’
‘Wel als er voetbal is.’
‘Ja, dat is er iedere dag.’
‘Hebben die mannen nog een plek op hun lichaam waarop geen tatoeage zit?’
‘Stil nou!’
‘Je kunt het toch zien? En dat haar…’
‘Zijn er nog borrelnootjes?’
‘In de keuken.’
‘Kan je wat te drinken halen? Je kijkt toch niet.’
‘Hè, kan ik weer opstaan. Wat wil je hebben?’
‘Bier.’
‘Bier?’
‘Ja, zonder glas.’
‘Wat zien die vrouwen eruit. Nou ja, vrouwen…’
‘Wat is er mis mee?’
‘Kijk eens naar die nummer 4…’
‘Wat moet ik zien?’
‘En al die tatoeages…’
‘Zijn er nog borrelnootjes?’
‘In de keuken.’
Tja, ik hou(d) niet erg veel van voetbal, of het nu mannen of vrouwen zijn.
Ook niet van bier en van borrelnootjes. En al helemaal niet van tatoeages.
Dus ik ga lekker koken. 😉
Levja, dit stukje gaat natuurlijk niet over voetbal, dat is maar een aanleiding.
Ik hoop dat je smakelijk hebt gegeten.
Tja, indien de spelers en speelsters als voorbeeld gezien moeten worden…De supermarkten laten het vrouwen-EK nog links liggen, geen oranje vlaggen in de straten. Hoewel de helft van de bevolking vrouw is, toch geen aandacht.
Han, ik word wel steeds blonder, maar wees gerust, ik vatte de context.
Ik haalde de’gevleugelde’uitspraak van Fortuyn aan het adres van Wouke van Scherrenburg. Die overigens in elke krant anders werd aangehaald. Hoe het ook zij,‘(Mens) ga toch koken.’ zie je regelmatig ergens verschijnen.
Luc, je kunt het niet afdwingen. Hoewel damesvoetbal vooruit is gegaan, laat het technisch en tactisch gezien nog veel te wensen over. Jammer is dat verruwing van de mannen wordt afgekeken.
Levja. Haha, dat ‘blonderingsproces’ is mij ook bekend. Het leuke is dat Van Scherrenburg en Fortuyn bevriend waren.
Leuk! Doet me denken aan een aflevering van Lang leve de liefde, waarin hij haar vroeg wat kaasblokjes te snijden. Want hij zat zo lekker voetbal te kijken..
Alice, dank je wel. Lang leve de liefde ken ik niet.