Met mijn ervaring in de keuken weet ik prima om te gaan met een garneerspuit. Twee patronen per liter slagroom en voilà, klaar voor gebruik.
Jaren later viel mij op dat er bij de ingang van Lowlands veel van die metalen patronen met stikstofoxide in de bagage van de festivalgangers te vinden waren. Toen er ook nog ballonnen in dezelfde bagage te vinden waren viel het kwartje al snel; puur recreatief gebruik, lachgas. Sommige feestgangers dachten dan slim te zijn en de patronen in de bagage van rolstoelgangers te stoppen. Vooral wanneer de rolstoelganger wel erg veel begeleiders had viel dit op. Wanneer er geen plausibele verklaring voor gegeven kon worden bleef nog maar één enkele optie over.
Einde festival.
Luc, wie jou al langer volgt weet dat je ooit als beveiliger hebt gewerkt. Als iemand voor het eerst iets van jou leest begrijpt ie waarschijnlijk geen snars van dit stukje. Je begint te vertellen over je ervaring in de keuken (aha, de schrijver is kok) en vervolgens spring je zonder enige uitleg over naar de handbagage van festivalbezoekers.
Ewald, je hebt zonder meer gelijk. Geen seconde bij stil gestaan. Beide observaties zijn trouwens juist. Grt.
Luc. Afgezien de opmerking van Ewald, een slagroomspuit is toch wat anders dan een garneerspuit/zak?
Luc, misschien omdat je weer zo snel was met publiceren 🙂 onderstaande taaldingetjes niet juist genoteerd:
patronen … waren
balonnen … waren
Ik zou na ‘één enkele optie over’ een ‘:’ zetten en ‘einde festival’.
Han, zoals vaker ligt de waarheid ergens in het midden. Ja, het apparaat zelf wordt vaak een slagroomspuit genoemd. De aluminium houder met de schroefdop erop. Zodra je er een spuitmond op zet, plaatst, is het een garneerspuit. Dank voor je reactie. Grt
Luc. Dank je voor je uitleg. Voor garneren gebruik ik altijd een zak waarvan ik het puntje afknip. Vandaar.