‘Opa?’
‘Ja Tijl.’
‘Ik heb een wiebeltand.’
‘Alweer?’
‘Ja, maar nu een andere.’
‘Dat is nogal wiedes.’
‘Wat is eh… wiedes?’
‘Logisch, vanzelfsprekend.’
‘Hoezo?’
‘Nou, het zou toch heel raar zijn als je nieuwe tand nu alweer los zou zitten.’
‘Dat weet ik toch niet!’
‘Dan moet je beter opletten knul; laat eens zien.’
‘Hij zit nog vast.’
‘Ik bedoel: kom eens hier dan kan ik kijken.’
‘Alleen kijken hoor oop.’
‘Ja, natuurlijk; ah, het is een hoektand.’
‘Gaan ze er allemaal uit?’
‘Ja, maar je krijgt er nog meer voor terug.’
‘Hoeveel?’
‘Je had er twintig, het worden er uiteindelijk tweeëndertig.’
‘Maar mijn mond is nu al vol!’
‘Ik vind ‘m best groot, die twaalf passen echt wel.’
‘OPA!’
« Welkom!
Mijn waarde toehoorders »
« Welkom! Mijn waarde toehoorders »
Familie
Theo, Tijl en wisselen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Welkom! Mijn waarde toehoorders »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
De spreektaal van de jeugd op dat gebied is een “wiebeltand” Willem, misschien een optie? Grt.
Ik neem ‘m meteen over Luc. Bedankt!
Beter Willem!
Willem, leuke conversatie.