Het was op een donderdagavond. Wat ik in de stad deed? Soms herinner je je de dingen die er alleen toe doen.
Koopavond bestond nog niet, behalve dat je ergens een pilsje kon kopen. Dat deed ik dus. Aan de bar zat een vrouw. Alleen. Mooi golvend haar. In de vijf meter van mijn tafeltje naar de bar souffleerde haar rug mijn tekst: ‘Mevrouw…’ Ze draaide zich om.
‘Meneer, alstublieft, bespaar me uw clichés. Ja, ik kom hier vaker. Alleen.’
‘De ritssluiting van uw jurk is niet helemaal dicht.’
‘O, die is nieuw voor mij.’
Ik deed de rits naar boven, en even later weer naar beneden…
Maar na vijftig jaar huwelijk komt er uit het souffleurshokje geen geluid meer.
« Huisje weltevree
Follow the money (7) »
« Huisje weltevree Follow the money (7) »
Communicatie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Ritssluiting
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Huisje weltevree Follow the money (7) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Andere tijden Han, ergens een pilsje kopen…dat meen ik me vaag te kunnen herinneren dat dat kon, en nog wel op donderdagavond. Mooie scene, ontmoetingen met mooie vrouwen blijven je wel bij. 50 jaar huwelijk hoor je vandaag de dag ook niet mee zo 1,2,3. Je was wel errug vroeg getrouwd zeg…
Luc. Dank je wel. Vroeg getrouwd? Er staat fictie boven.