Kippen lopen in en uit, en leggen blij hun eieren. Maar de pluimveehouder wil meer. Meer dan zijn opgehokte bestaan. Een pluim, waarom hebben alleen hanen die verdiend?
Vlak voor kerst, een gouden ei, zomaar in het nachthok. Hij wrijft erover… Zo, dat is een lekker kippetje.
‘Ik ben de pluimfee.’
‘Nee, feeën bestaan alleen in sprookjes.’
‘Je ziet me toch, wat vind je van mijn pluim?
Maar spuug uit die pruimtabak: geen fluim in mijn pluim!’
Opgehokt tussen tafel en bed krijgt hij het benauwd van de pluimfee in zijn bedstee. Na haar zesde bevruchte ei, is hij niet blij: ‘Het is hier geen legbatterij! Ik wil pruimen en fluimen en zal je moeten ruimen. Het sprookje is uit.’
De titel is prachtig.
Luc, dank je wel.