Helaas weten we inmiddels weer heel goed hoe ze werken: bloedcellen, T-cellen en lymfeklieren. Het is een soort deskundigheid die je aan den lijve ondervindt, als je te vaak in het ziekenhuis komt. Je wilt helemaal niet weten waar ze lekkerste koffie schenken in de ontvangsthal.
Bloemen zijn mooi, maar het is ook verdacht als ze bij bossen worden bezorgd, met allerlei bezorgde teksten erop.
Men leeft mee, en toch ben je alleen.
Hoop doet leven, zeggen ze, en daar geloof je dan maar in.
En in de waarde van de wetenschap.
En in deskundige, aardige artsen.
Het is geen strijd die gestreden moet worden.
Het is gewoon botte pech en het enige antwoord is de zegen van het geluk.
« Met mijn neus erbovenop
Doordramdoemdenker »
« Met mijn neus erbovenop Doordramdoemdenker »
Column, Maatschappij
Onwel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
14 reacties
Reageren
« Met mijn neus erbovenop Doordramdoemdenker »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Brute pech, ook daar heb ik ervaring mee, het is maar net hoe je ermee om wilt gaan. Grt.
@Luc: ik weet niet of het een typefoutje was, maar ik vind ‘brute pech’ een hele mooie omschrijving van wat je meemaak. Dankjewel
Nee hoor, geen typefout, ‘vaste’ uitdrukking hier. Grt.
@Luc: als je het goed vindt, neem ik deze uitdrukking graag over!
Lisette, doe er je voordeel mee!
Ik begrijp uit je woorden dat je ongewild deskundige bent…
‘je wilt helemaal niet weten waar ze de lekkerste koffie schenken in de ontvangsthal’ wat mooi beschreven
Ik wens je veel gezondheid en de zegen van geluk, Lisette.
Ervaringsdeskundigen zijn dat helaas vrij vaak onvrijwillig, maar sommigen krijgen de kans om er uiteindelijk iets positiefs uit te halen. Uiteraard met de zegen van het geluk.
Wat naar om dat mee te maken.
Beterschap!
@Alice: dankjewel!
@Cesar: ja, niemand vraagt om dit soort ellende mee te maken. Er iets positiefs uithalen vind ik nog ver te zoeken.
@Lousjekoesje: dankjewel
Lisette. Vandaar dat ik ook de nuance ‘sommigen’ aanbracht.
Mooi en invoelbaar geschreven.
@Hadeke: dankjewel
Lisette, ik zie geen fictie staan … Mag ik je sterkte wensen?
Heel herkenbaar: ‘Men leeft mee, en toch ben je alleen.’
Bij deze zin: ‘Je wilt helemaal niet weten waar ze lekkerste koffie schenken in de ontvangsthal’, twijfel ik of ik nu de voor lekkerste koffie mis.
@Levja: helaas geen fictie, wel het relaas van een aantal ellendige weken.
En inderdaad over het gemis aan een’de’ heen gelezen