Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij, Mensen

Levendig

14 januari 2021 | 120w | lisette | 2 |

Je maakt je druk. Over een vergadering, een collega, een deadline. Over wat er allemaal nog moet, over hoe daar te komen.
Onvermijdelijk komt dan het moment dat iemand Boeddhistische wijsheden inbrengt. Retorisch wordt je gevraagd of je op je sterfbed die meeting of dat projectresultaat nog belangrijk zou vinden.
Nee, natuurlijk niet.
En toch ergert de vraag me. Hoe onthecht wil ik leven?
Ik vind het namelijk ook leuk om me druk te kunnen maken, een vakantie te plannen, mooie kleren te kopen.
Zou een nagedachtenis aan mij dan alleen gaan over de kleur van de gekochte trui, of over die reis naar Madeira?
Ook niet.
Ik moet de leegte omarmen, volgens de Leer.
Ik ben liever volop verschillig.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »