Je maakt je druk. Over een vergadering, een collega, een deadline. Over wat er allemaal nog moet, over hoe daar te komen.
Onvermijdelijk komt dan het moment dat iemand Boeddhistische wijsheden inbrengt. Retorisch wordt je gevraagd of je op je sterfbed die meeting of dat projectresultaat nog belangrijk zou vinden.
Nee, natuurlijk niet.
En toch ergert de vraag me. Hoe onthecht wil ik leven?
Ik vind het namelijk ook leuk om me druk te kunnen maken, een vakantie te plannen, mooie kleren te kopen.
Zou een nagedachtenis aan mij dan alleen gaan over de kleur van de gekochte trui, of over die reis naar Madeira?
Ook niet.
Ik moet de leegte omarmen, volgens de Leer.
Ik ben liever volop verschillig.

Lisette, mooi woord,’verschillig.’ Wordt soms als curiositeit gebruikt. Staat in Van Dale als ‘gewestelijk’ vermeld en ook in mijn Vlaams woordenboek, maar met een andere betekenis dan in je stukje: verschillend, verscheiden.
@Cesar: ik houd er ook van, vooral omdat ik het vaak gebruikte woord ‘onverschillig’ zo vreselijk vind.
En begrijp ik nu dat jij en Vlaming bent? Leuk!
@Lisette. Nee hoor, ik ben geen Vlaming. Ik heb gewoon een kast met zo’n 150 woordenboeken. Handig voor vertaalwerk, maar ook om allerlei termen op te zoeken die ik bij het lezen tegenkomn.
@Cesar: honderdvijftig woordenboeken!?? Ben je dan een Nederlandse) multi- vertaler?
Lisette, ik heb voornamelijk in het uit het Engels en Spaans vertaald, maar soms ook andere talen. Het afgelopen jaar heb ik meer in het taalonderwijs en literatuuronderwijs gewerkt en momenteel ben ik noodgedwongen vanwege de lockdown beperkt als online taaldocent actief. Wat taal betreft, vind ik poëzie vertalen het uitdagendst. Heb ook enkele boekvertalers geholpen met gedichtvertalingen waar ze in een roman geen raad mee wisten. Dat is mijn slechtste eigenschap, dat ik vaak wat het minst verdient, het leukst vind om te doen…
@Cesar: als ik je nodig heb, weet ik je te vinden! Maar helaas heb ik een zeer beperkt budget.