‘Natuurlijk is het kunst,’ zegt zo’n woke-figuur van wie je niet weet wat ze verdedigt: het kunstobject of de inkomensvoorzienig voor kunstenaars. De rest van het gezelschap knikt.
Ik bewonder een paar beelden waarin mooie bewegingen zitten. Zo ervaar ik dat tenminste.
‘Vindt u dat nou kunst?’ vraagt een man. ‘Dat stuk oudroest daar, die omgekeerde fiets zonder zadel op een sokkel?’
Het woke-figuur antwoordt gepikeerd voor mij: ‘U moest zich schamen, meneer. Wist u dat er door de kunstenaar op een speciale manier oxidatieverf is aangebracht?’
‘Ja, kunst…’
Ik heb genoeg gezien en loop naar buiten. De man volgt mij: ‘Mijn oude fiets staat er nog. Het is een hele kunst om die te stelen met al die sloten.’
Recente reacties