‘But I see your true colors shining through, beautiful like a rainbow’ zing ik zachtjes mee met Phil. Terwijl ik de bloeiende planten op de vensterbank opkalefater bedenk ik me dat die hele regenboog aan geslachts- en voorkeursverscheidene medemensen hier exemplarisch voor is. Wat zou het mooi zijn als we het simpel zouden kunnen houden: gewoon zijn wie je bent, maak geen drama van de queen in jezelf, drag yourself niet door een hoop nonsens heen. Dan zien de mensen om je heen je prachtige kleuren vanzelf wel.
Ben je een bleue meidenmeid met groene vingers, een roze man met diepzwarte huilbuien, een ultraviolette rebellenjongen die beide kanten kiest, een witte seksheks met blauwe ogen, het is allemaal prima toch.

Daar ben ik het helemaal mee eens.
Phil = Cindy? Alle goede bedoelingen ten spijt, zodra het niet in een hokje past, wordt het moeilijk.
Ik beken helemaal achter jouw woorden te staan Berdien.
@Berdien: helemaal mee eens. Buiten de hokjes kleuren dus. Dat zou vanaf de basisschool een verplicht vak moeten zijn, met een vrije invulling uiteraard!
Leven en laten leven, zou inderdaad het motto moeten zijn. Toch is het voor velen in de wereld een wens en niet mogelijk. Goed dat we daar aandacht voor blijven vragen.
@Luc: Phil Collins heeft Cindy Laupers nummer ‘True Colors’ uiterst succesvol gecovered.
Ik vind het van Cindy mooier.5
@Luc en Lousjekoesje: Phil zingt lekkerder mee.
@H2O: Vrijheid om te zijn wie je bent begint bij jezelf. Geen ideaalbeeld of prototype of club of klasse aanhangen, maar alleen maar jij zijn. Je niet willen uniformeren noch onderscheiden, maar vooral niet verwachten dat geluk/tevredenheid buiten jezelf ligt.
@Lisette: deden wij dat al niet?
Berdien. …die hele regenboog aan geslachts- en voorkeursverscheidene medemensen hier exemplarisch voor zijn – voor is. Regenboog is onderwerp, dus enkelvoud.
geslachts- en voorkeursverscheidene… Dit is geen goed Nederlands.