‘Je verhaal is uitstekend, maar is het inclusief?’
‘Je bedoelt waarschijnlijk exclusief?’ vraag ik mijn opdrachtgever.
‘Nee, Ik bedoel: inclusief taalgebruik. Je hebt het over een vader en een moeder die voordeurdelers zijn…’
‘Nee, ze hokken. Jaren 60, begrijp je wel?’
‘Ouders, noem ze ouders.’
‘Dat zijn het toch?’
‘En dat een ouder ongewenst zwanger wordt.’
‘Ja, de moeder! Wie anders, de vader?’
‘En schrijf niet dat het jongetje te vroeg werd geboren.’
‘Wat dan? Hij/zij werd te vroeg geboren? Lezers moet je niet minachten, maar enige duidelijkheid…’
‘De baby volstaat.’
‘Het was een jongetje. En je hebt nu eenmaal jongens en meisjes! Die later naar school gaan. Samen.’
‘Schrijf dan scholieren. Inclusief of exclusief taalgebruik. Is dat een dilemma?’


Han, ‘goed stukje’ klinkt vandaag de dag wat denigrerend, vrees ik. Interessante creatie.
Ewald. Dank je. Net wat je zegt: “klinkt.” Maar in de oren van wie?
Zie ook https://www.metronieuws.nl/lezerscolumn/2021/05/inclusief-en-genderneutraal-taalgebruik/
Gelezen, Han. Je kan het niet laten, hè, het staatshoofd erbij halen.
Ik dacht dat Metro verleden tijd was. Het blijkt dat de papieren uitgave verdwenen is. Het stuk op Metro is in elk geval het lezen waard Han. De verkorte versie trouwens ook.
Ewald. Willy is een genderneutrale naam, in ieder geval.
Luc. Dank je wel!
Dat is Han ook, Han. Mijn moeder werd trouwens ook Han genoemd. Officieel heette zij Johanna, en sommigen noemden haar Hannie. Dat laatste zou nu natuurlijk echt niet meer kunnen. Han is volkomen neutraal (en dus correct).
Ewald. ‘Hanny is een meisjesnaam.’ Daarmee werd ik vroeger gepest.
Ja Han, maar je had ook lang haar, dan vraag je erom.
Ewald. Toen had ik zo’n rare opgeschoren kop die nu modern is.