Jaren van intensieve training had hij volbracht. Niets had hem beter kunnen voorbereiden. De werkelijkheid was desondanks ongeëvenaard intenser. Hij was een van de uitverkorenen, het was allemaal even uniek en eenmalig. Niets had hem kunnen voorbereiden op de intense kleurstelling net voordat de aardse atmosfeer verlaten werd. Het ultraviolet schijnsel op de schermen van de Space-X raket bracht hem een welkome mate van rust. Bewegen was schier onmogelijk door de vele krachten waarmee hij blijvend in die stoel werd gedrukt.
Het oorverdovende lawaai en de intense hitte werden steeds minder. Dankzij ingebouwde camera’s zag hij waar hij vandaan kwam steeds kleiner worden. Zou hij zijn geliefden nog weerzien? Een vraag die voorlopig onbeantwoord bleef. Het onbekende lag voor hem.

Mooi beschreven Luc. Ik ben toch benieuwd wat het doel van deze reis is.
Eeuwige roem Willem, eeuwige roem!
Dag Luc, ik hoop dat dit niet Geert is op de vlucht voor Willem?
Nee, Geert is de buurt nog aan het verkennen. Grt
Groeten terug naar de ruimte.
Wel weer een mijlpaal, he!
@Luc: er gebeurt heel wat in zo’n kort verhaal over een momentopname.
Luc. Mooie ruimtereis.
Ruimtereizen, machtig om te zien. Maar ik blijf liever met beide op de grond denk ik.
Het is idd een momentopname, Berdien maar wel een met power.
Om te zien sowieso Han, maar zelf doen … denk het niet. Grt