Schrijf mee!
« »

Familie, Maatschappij, Mensen

Gescheiden

15 januari 2021 | 120w | lisaoomen | 0 |

Laatste nagedachtenis van mijn vader. Ik kijk met tranen in de ogen naar mijn vader, hij pakt zijn tas in. Kan geen woorden vinden om iets te zeggen. Hij kijkt mij aan, lacht en dan een diepe zucht, een volgende tas wordt ingepakt. Dan het moment, een knuffel, kus en dan gaat de voordeur dicht zonder woorden. Zie mijn vader alleen in de weekenden nu al 1 jaar, maar merkt dat hij meer en meer afbelt. Op een zaterdagochtend wacht ik, maar geen grijze Ford van mijn vader, minuten gaan voorbij. Weer binnen kijk ik naar mijn moeder, die zegt niets en lacht zelfs. Op mijn slaapkamer kijkt ik naar een foto van mijn vader, zal hem nooit meer zien.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisaoomen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »